‌جان لاک، ایده هایی درباره آموزش

افکاری در رابطه با آموزش (1692)، شاید بیش از این که یک تئوری باشد، یک راهنمای کاربردی است و این چیزی است که آن را بسیار جالب و خواندنی ساخته است. در سراسر دنیا ترجمه شده است و به دستورالعمل آموزشی طبقه بالای جامعه در قرن 18 تبدیل شده بود.

او بهترین فیلسوف عصر خود و پایه گذار امپریالیسم و نگاهی روشن فکرانه­‌تر نسبت به دانش، سیاست و آموزش است که با نگاهی منتقدانه، از نظام آموزشی خشک و سختگیرانه قرون وسطا فاصله گرفته. نقطه نظر او تئوری پیچیده‌­ای از آموزش است که با جزئیات توضیح داده شده و بر این اساس بنا شده که فقط اطلاعات منتقل نشود، بلکه به شکل دهی عادات و شخصیت بپردازد.

انگیزه مهم است

به عنوان یک آزادی خواه معتقد بود که دانش‌­آموز نباید در زمانی که در چارچوب ذهنی مناسب قرار ندارد مجبور شود یا چیزی یاد بگیرد. باید حس کنند که علاقه خودش است و به اختیار خودش دارد رفتار می‌­کند. بدون لذت و بازی، کودک بی­‌انگیزه می‌­شود. همچنین، مکالمه بسیار بهتر از سخنرانی است و اگر می­‌خواهیم کودک به خوبی یاد بگیرد، باید حالات روانی او نیز درک شود. نه اینکه والدین کودکان را لوس کنند، اتفاقا او توصیه می­­‌کند در سال­‌های نخست آن­ها سخت­گیرانه‌­تر برخورد کنند.

عادات

شیوه او شامل تعدادی متودهای کاربردی برای تشویق عادات خوب و شخصیت تا جزئیات ریز آن درباره کنجاوی، بازی، یادگیری زبان، رقصیدن و غیره است. او توصیه می­‌کند که شیوه‌­های آموزشی بر مثال و تمرین متمرکز شوند تا یاد دادن اطلاعات و قواعد، زیرا کوکان یادشان نمی­‌ماند یا قوانین را اجرا نمی‌­کنند. با این منطق، یادگیری مهم نیست، بلکه پایه­‌گذاری عادات یادگیری درست اهمیت دارد. این تمرین مکرر است که این رفتارها را تثبیت می­‌کند تا به امری ذاتی تبدیل شوند، از طریق استفاده از ملموسات به جای امور انتزاعی. ما در اینجا شاهد آغاز نگاهی رواکاوانه‌­تر نسبت به یادگیری هستیم که به کنجکاوی، انگیزه و ماندگاری توجه می­‌کند.

به خصوص لازم است همه یک مهارت را یاد بگیرند، مثل نجاری، زیرا به آرام کردن ذهن کمک می­‌کند. بیش از این تمرکز او بر ذهنی سالم است که اطلاعات پایه‌­ای درباره خواندن، نوشتن، ریاضیات و ادبیات به علاوه علوم طبیعی و اجتماعی می‌­داند.

او درباره اهمیت هنر شک داشت و مانند پلاتو آن را یا بسیار بی فایده یا خطرناک می­دانست. تحصیلات آکادمیک با جزئیات باید برای کسانی که می­‌خواهند دانشمند بشوند، باشد.

نامطمئن به مدارس

او مدرسه را برای کسانی که وسعشان به معلم خصوصی می­‌رسد توصیه نمی­کند، و به نظرش مشارکت والدین و به طور کلی خانواده اهمیت زیادی دارد.  به نظر او مدارس همنشینی و عادات بد را تثبیت می‌­کنند. اخیرا، و نه تعداد زیادی، از تئوریسین‌­های یادگیری زبان به این اشاره می‌­کنند که برای یادگیری آن سفر کنیم، لاک قبل 16 تا 20 سالگی، که وقفه تحصیلی است، سفر را برای یادگیری یک زبان پیشنهاد می‌­کند، تنها در این صورت است که یک نفر می‌­تواند به درستی تفاوت بین فرهنگ خود و دیگری را درک کند.

تاثیر

با وجود اینکه ایده­‌های او درباره آموزش تاثیرگذار است، اما مانند بسیاری از امپریالیست­‌ها که ذهن را به مثابه یک صفحه خالی می­‌دانند، تضعیف شده است. اما با شناخت و توجه او به ویژگی‌­های به خصوص هر فرد بهبود یافته. همانطور که می­بینیم خود او نیز تربیت یافته زمانه خود است و تفاوت فاحشی بین تحصیلات آقازاده­‌ها و افراد عادی قائل است.

جدا از این بحث­‌ها، چیزی که این تئوری را متمایز می‌­سازد، ایده یک ذهن آزاد است که با نیروی عقل خود آن­‌ها را افرادی موثر و خودمختار در یک جامعه آزاد می‌­سازد. دامنه وسیع افکار او و توصیه‌­های کامل و کاربردی او تاثیرگذار است. او آموزش را به عنوان یک تئوری پیشرفته از دانش و جامعه سیاسی آزاد توصیف می­‌کند که در آن مشاهدات و نقطه نظرهایی در مورد آموزش بیان می­‌شود که به سمت فرهنگی پیش می‌­رود که روی شخصیت و اراده در جامعه تمرکز می‌­کند، تا صرفا انتقال اطلاعات.

ایده‌­های او درباره آموزش منشا روانشناختی دارند که درست مانند یک تئوری مدرن است و به ایده­‌های ملموسی می‌­رسد که چه چیزی و چگونه باید آموزش داده شود. از همه مهمتر، ما شاهد ظهور این ایده هستیم که یک دانش­‌آموز مختار است و انگیزه ذهنی او در آموزش حائز اهمیت است.

Locke (1632-1704)… Motivation and habit…

Some Thoughts Concerning Education (1692), is a practical guide, rather than a theoretical treatise but that is what makes it so fascinating and readable. Widely translated, it became a manual for education among the upper classes for most of 18th century. As the greatest philosopher of his age, he laid the foundations for empiricism and the enlightenment view of knowledge, politics and education. Skeptical of the educational practices of his day, it was a break from the dry, educational stranglehold of medieval scholasticism. His is a sophisticated theory of education, explained in detail, built, not around the transmission of information, but the shaping of habits and character.

Motivation matters

As a libertarian he thought that the learner must not be coerced nor learn when they are not in the right frame of mind, neither should they be beaten. They must be made to feel as if it is in their own interest, and that they are acting from their own free will. Without pleasure and play, the child will become demotivated. Conversation is strongly favoured over lecturing, and the child’s character and temperament needs to be understood if they are to be taught well. Not that children should be spoilt, indeed he recommends that parents, in particular, should be tough on their children in their early years.

Habits

His approach is a series of very practical methods for encouraging good habits and character right down to details on curiosity, games, language learning, dancing and so on. Educational methods are recommended that focus on example and practice, rather than the teaching of information and principles, as children do not remember or apply rules. In this sense, it is not learning that matters, but the establishment of good learning habits. It is repeated practice that reinforces these behaviours so they become instinctive, through the use of the concrete rather than the abstract. We see here, the beginnings of a more psychological approach to learning, sensitive to curiosity, motivation and retention.
In particular, everyone should learn a manual skill, such as carpentry, as it helps relax the mind. Beyond this, his focus is on a healthy mind that has the basics in reading, writing, arithmetic and a knowledge of literature, along with the natural and social sciences. He was suspicious of the worth of the arts, and like Plato regarded them as either largely useless or dangerous. Detailed scholarly study should be left to those who want to become scholars.

Sceptical on schools

He does not recommend school for those who can afford tutors, and sets great store on the enthusiasm of parents, and the family in general. Schools, he thought, merely perpetuate bad company and bad habits of behaviour. He explicitly rejects the focus on Greek and Latin through the teaching of grammar. Lastly, and not many learning theorists touch on this, Locke recommends travel, not at 16-20, the gap year norm, but either before this age, to acquire a language, or after when one can truly appreciate the difference between your own and another culture.

Influence

His thoughts on education, although influential, are weakened by the fact that, like most pure empiricists, he saw the mind as a table rasa or blank slate. But this was tempered by his recognition of individual character. We can now see that he was also a product of the age, making a firm distinction between the education of Gentlemen and the masses.
These points aside, it is the idea of a free mind, that uses the power of reason to become contributory, autonomous adults in a free society, that mark out this educational theory. The sweeping scope of his thinking and thoroughly practical recommendations are impressive, couching education in a sophisticated theory of knowledge and liberal political society with observations and general views on education that point towards a tradition that focused on character and autonomy within society, rather than the transmission of knowledge.
His pedagogical ideas have a psychological basis that reads like contemporary theory and lead to concrete ideas about what should be taught and how. Above all, we see the emergence of the autonomous learner, where motivation in the mind of the learner becomes paramount in pedagogy.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *